Portret i një jete në shërbim të atdheut: Historia e frymëzueshme e Lenin Vladit nga Lura

Emri i Lenin Vladit gëzon një respekt dhe mirënjohje të thellë në shoqëri, falë kontributit të tij të vyer, vlerave morale dhe përkushtimit të palodhur në çdo etapë të jetës. Lenin Vladi ka ardhur në jetë në fshatin Lurë e Vjetër më 10 tetor 1947. Ai u rrit nga prindërit e tij Mark Ndrec Vladi dhe Dila Mark Vladi, të cilët tashmë janë ndarë nga jeta, por kanë lënë pas një trashëgimi të pasur fisnikërie tek fëmijët, nipërit dhe mbesat. Shkollimin shtatëvjeçar e kreu në vendlindje, në Lurë, të cilin e përfundoi me rezultate të shkëlqyera në vitin 1962. Më pas, arsimin e mesëm e ndoqi në gjimnazin "8 Nëntori" në Peshkopi gjatë periudhës 1971-1975, pa u shkëputur nga puna. Ndërkohë, nga viti 1966 deri në vitin 1968, ai shërbeu në radhët e ushtrisë si ushtar kufiri në pikën e Venishtit në Dibër, ku për shkak të përkushtimit dhe rezultateve të larta u zgjodh në strukturat drejtuese të rinisë. Në vitin 1969, ai ndoqi kursin njëvjeçar të Ministrisë së Punëve të Brendshme. Karriera e tij zyrtare nisi në janar të vitit 1970, kur u emërua si oficer kufiri në pikën e Venishtit, detyrë që e kreu deri në vitin 1973. Më pas, ai u transferua në reparte të tjera të kufirit, konkretisht në pikat e Pleshtanit dhe Kala e Dodës në Dibër, në zonën e Korabit. Gjatë viteve 1982-1983, ai shërbeu si oficer në pikat kufitare të Gjoricës dhe Viçishtit. Ndërkaq, në harkun kohor 1985-1988, ai përfundoi pa shkëputje nga puna Shkollën e Lartë të Partisë në Tiranë. Për punën e tij të palodhur dhe profesioniste, Lenin Vladi është nderuar me falënderime të shumta nga komanda e eprore e Kufirit. Gjithashtu, ai është dekoruar nga Presidiumi i Kuvendit Popullor përmes dekretit nr. 7000, datë 21/9/1985, me motivacionin "Për veprimtari shtetërore e shoqërore në ruajtjen e Kufirit të Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë". Pas rikthimit të gradave ushtarake në vitin 1990, ai mori gradën e majorit. Për shkak të rezultateve të dëshmuara ndër vite, nga viti 1988 deri në vitin 1994, ai mbajti postin e shefit të personelit dhe organizimit në Degën e Punëve të Brendshme Dibër, derisa u nxor në lirim jo për arsye profesionale, por për motive të pastra politike. Megjithëse prej kohësh ka dalë në pension, Lenin Vladi mbetet një kontributor aktiv dhe i palodhur në shoqata dhe nisma të ndryshme, duke u angazhuar me shkrime dhe botime librash ku sjell në vëmendje episode nga rrugëtimi i tij jetësor. Ka njerëz të rrallë që me angazhimin dhe integritetin e tyre lënë gjurmë të pashlyeshme në kujtesën kolektive. Një ndër ta është padyshim edhe Lenin Vladi, një bir i vërtetë i Lurës, i njohur si njeri i punës, i nderit dhe i përkushtimit ndaj atdheut. Gjatë gjithë ekzistencës së tij, ai i qëndroi besnik detyrës si oficer kufiri, një mision që kërkon përgjegjësi maksimale, disiplinë të hekurt, vigjilencë dhe ndjenjë të lartë detyrimi ndaj shtetit. Gjatë këtij rrugëtimi profesional, ai fitoi respektin e gjerë të qytetarëve dhe vlerësimin e institucioneve, duke dëshmuar se dinjiteti dhe korrektësia mbeten busulla e njeriut në çdo rrethanë. Për të, uniforma dhe shërbimi nuk përfaqësonin thjesht një profesion, por një mision madhor ndaj vendit dhe shoqërisë. Vitet e gjata të punës, përvoja e akumuluar dhe lidhjet e sinqerta me njerëzit përbëjnë shtyllën kurrizore të jetës së tij, duke dëshmuar se respekti fitohet vetëm përmes karakterit dhe ndershmërisë. Edhe sot, në moshën e pensionit, Lenin Vladi nuk e ka shkëputur veten nga jeta shoqërore dhe atdhetare. Përkundrazi, ai vijon të jepë kontributin e tij në shoqata atdhetare, duke kultivuar lidhjet e forta me vendlindjen, traditat kombëtare dhe frymën e unitetit. Për të, pensioni nuk përbën tërheqje, por një mundësi të re për t'i shërbyer komunitetit dhe çështjeve me interes kombëtar. Si një djalë i spikatur i Lurës, ai mban gjithmonë me krenari dashurinë për vendlindjen, lidhjen e pashkëputur me njerëzit e saj dhe vlerat tradicionale që e kanë dalluar këtë trevë ndër breza.