Reflektim mbi protestat në Shqipëri: A po realizojmë profecinë e At Gjergj Fishtës?

Pasi ndoqa me shqetësim zhvillimet e fundit në Shqipëri, përplasjet e dhunshme mes qytetarëve dhe forcave të rendit, tensionet dhe retorikën e ndezur politike, menjëherë më erdhi në mendje ajo shprehje e njohur e At Gjergj Fishtës: “Si janë shqiptarët?” – “Njashtu si i don hasmi.” Është vërtet e dhimbshme që, në vend të një dialogu qytetar dhe zgjidhjeve përmes institucioneve, jemi dëshmitarë të skenave ku turmat përleshen me policinë, ndërtesat shtetërore bien pre e zemërimit dhe krerët politikë, në vend që të qetësojnë gjakrat, i polarizojnë edhe më shumë qytetarët me deklaratat e tyre. Protesta është një e drejtë themelore kushtetuese dhe pakënaqësia publike kërkon vëmendje. Megjithatë, vandalizmi, shkatërrimi i pasurisë së përbashkët dhe sulmet ndaj efektivëve nuk i japin forcë asnjë kauze. Nga ana tjetër, as përdorimi i tejskajshëm i forcës, dhunimi i protestuesve paqësorë apo çdo sjellje arbitrare e autoriteteve nuk mund të arsyetohet kurrë në emër të ruajtjes së rendit. Prandaj, u bëj thirrje protestuesve që të kërkojnë llogaridhënie për qeverisjen, korrupsionin, padrejtësinë dhe çdo brengë që i ka nxjerrë në rrugë, por pa e shndërruar tubimin në fushëbetejë. Mos sulmoni policët, mos dëmtoni institucionet dhe mos lejoni që revolta juaj të shfrytëzohet për agjenda partiake. Polici që qëndron përballë jush është thjesht një bashkëqytetar i këtij vendi, jo armiku juaj. Nga ana tjetër, Qeveria dhe udhëheqësit e policisë duhet të kuptojnë se protestuesit nuk janë armiq pse kundërshtojnë pushtetin. Garantoni të drejtën e tubimit paqësor, përdorni forcën vetëm kur është rreptësisht e nevojshme dhe në mënyrë proporcionale, hetoni çdo abuzim dhe ndëshkoni shkelësit e ligjit. Pakënaqësia nuk shuhet me shkopinj gome, por me llogaridhënie, transparencë dhe drejtësi. Ndërsa liderëve të pozitës dhe opozitës u kërkojmë të ndalin gjuhën e urrejtjes dhe të mos i shohin qytetarët si mish për top në betejat për kolltuk. Uluni në tryezën e dialogut, përballuni me sfidat reale të vendit dhe mbani përgjegjësi për peshën e fjalëve dhe veprimeve tuaja. Shqiptarë të dashur, që nga koha e regjimit komunist të Enver Hoxhës, Shqipëria ka shlyer një faturë tejet të lartë për lirinë dhe demokracinë. Vendi ynë nuk mund të paguajë sërish me gjak, siguri dhe përçarje mes bijve të vet për hir të ambicieve të politikës ditore. Flamuri ynë Kuq e Zi nuk i përket asnjë partie; nën hijen e tij qëndrojnë njësoj protestuesi, polici, qeveritari dhe çdo qytetar që mendon ndryshe. Ndaj, protestuesit duhet të heqin dorë nga dhuna, policia nga çdo shkelje ligjore në përdorimin e forcës, kurse politika nga nxitja e përçarjes. Kushdo që shkel ligjin, pa dallim se kujt i përket, duhet të ballafaqohet me drejtësinë. Qeveritë vijnë e shkojnë, partitë mbeten në histori përmes bëmave të tyre, por Shqipëria është e të gjithëve dhe duhet t'u lihet brezave të ardhshëm më e drejtë, më e sigurt dhe më demokratike. Le të mos jemi pra “njashtu si na don hasmi”, por ashtu siç e meriton Shqipëria: qytetarë që kërkojnë të drejtën pa dhunë dhe pushtet që zbatojnë ligjin pa arbitraritet. Sepse asnjë karrige pushteti nuk vlen sa jeta e një shqiptari dhe asnjë fitore politike nuk barazohet me paqen e një kombi.