Kriza kuqezi në lupë: Çfarë fshihet pas 180 minutave alarmante ndaj Finlandës dhe San Marinos

Përfaqësuesja e Shqipërisë ka kaluar përmes një periudhe tejet kritike, duke prodhuar dy ndeshje që kanë ngritur alarmin e madh në kampin kuqezi. Nga një pozicion komod si favorite absolute e grupit, skuadra rrezikoi seriozisht të humbiste toruan, duke na sjellë pranë një situate poshtëruese në duelet kundër Finlandës dhe San Marinos. Edhe pse shumë tifozë dhe ekspertë ndajnë mendimin se Shqipëria sot duhet të kishte në llogari 12 pikë të plota, problemi kryesor qëndron te mënyra se si Rolando Maran dhe lojtarët e tij u shfaqën në fushën e blertë. Përgjegjësia më e madhe bie padyshim mbi shpatullat e trajnerit. Pavarësisht kreut të grupit, loja e kombëtares ka shfaqur mungesë totale logjike, pa një plan të qartë taktik ndaj San Marinos dhe me zgjedhje të diskutueshme për katër sfidat e zhvilluara përgjatë muajve shtator-tetor. Në përballjen kundër Finlandës, gabimi më i rëndë i taktikait italian lidhet me pozicionin e portierit. Edhe pse gafa e Etrit Berishës mbetet një gabim njerëzor që mund t'i ndodhë çdo gardiani, problemi qëndron te mungesa e një plani B efektiv. Maran vendosi të aktivizojë titullar Alen Sherrin, i cili vinte nga një periudhë e gjatë dëmtimi, duke anashkaluar opsione të tjera si portieri i Shpresave Dajsinani apo Qirko. Ky vendim ndikoi drejtpërdrejt te performanca e ekipit, ndërkohë që loja e zbehtë e skuadrës nuk mund të fshihet pas faktit se u luajt me 10 vetë, pasi ndaj finlandezëve detyra e vetme ishte fitorja. Dizenjimi taktik dhe zgjedhjet në sfidën ndaj San Marinos përbëjnë kulmin e kësaj periudhe negative. Edhe pse pritej një goleadë, ishte vetëm sistemi VAR dhe ndihma absurde e vetë sanmarinezëve ajo që na shpëtoi fytyrën në këtë takim. Sërish trajneri dështoi të tregojë autoritet, duke e laurur Rei Manajn në fushë pavarësisht egoizmit të tejskajshëm dhe rasteve të shpëzuara, ndërsa një trajner me autoritet do ta kishte ulur në stol që pas tentativave të dyta të gabuara. Plani mbrojtës rezultoi katastrofik dhe kritikat e italianit ndaj lojtarëve nuk e shpëtojnë atë nga përgjegjësitë. Përveç zgjedhjes individuale të Kristian Asllanit, skuadra humbte orientimin sa herë që ndodhej në avantazh apo barazim. Maran nuk pati kontroll mbi lëvizjet e ekipit, zëvendësimet rezultuan inekzistente në efekt, ndërsa mungesa e planit B bëri që të vuanim prapa. Parashikimi i tij se San Marino do të ishte një kundërshtar i vështirë dolën të vërteta, duke e mundur taktikisht. Rezultati i së martës, pavarësisht fitores, prek kufijtë e turpërimit dhe anashkalimi i këtyre sinjaleve do të ishte gabimi më fatal. Në mes të kësaj stuhie gabimesh dhe individualizmash, të vetmit që dalin “të larë” janë Kristian Asllani për shënimet e tij dhe Stavros Pilo për vendosmërinë e treguar, i cili ka lënë në hije Mitajn, së bashku me kontributin e veteranit Elseid Hysaj. Pjesa tjetër e repartit ofensiv ka dështuar plotësisht, duke shfaqur një egoizëm që kërkon ndëshkim të menjëhershëm nga ana e stafit teknik. Për të mos përsëritur të njëjtin turp në 180 minutat e ardhshme të muajit nëntor, ky ekip ka nevojë për ndryshime rrënjësore, si në organikë ashtu edhe në filozofinë e lojës. Rolando Maran duhet të tregojë forcë dhe autoritet të plotë drejtues për të vendosur rregull në skuadër.