Melodia e pandryshuar e Beogradit: Dilemat e Edi Ramës pas zgjedhjeve në Serbi

Pas një pauze prej më shumë se një jave, kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, ka thyer heshtjen nga Brukseli lidhur me procesin zgjedhor në Serbi. I pyetur nga gazetarët për këtë zhvillim, kreu i qeverisë shqiptare përdori një metaforë për të përshkruar realitetin politik serb, duke theksuar se “muzika në Beograd nuk do të ndryshojë për Kosovën”. Përtej këtij vlerësimi, Rama zgjodhi të mos komentojë humbjen e aleatit të tij, Aleksandër Vuçiq, duke mos ofruar asnjë urim për fituesit e zgjedhjeve, ndoshta duke pritur konsolidimin e qeverisë së re për të dërguar ndonjë mesazh formal. Qëndrimi i kryeministrit shqiptar përkthet një strategji të qartë: distancim nga fituesit dhe heshtje ndaj humbësve. Kjo distancë duket se shërben si një masë testuese për të parë nëse pushteti i ri në Beograd do të jetë i interesuar për të vazhduar bashkëpunimin e ngushtë të ndërtuar më parë me Tiranën. Megjithatë, pritshmëritë nuk janë të larta, pasi lidershipi i ri serb duket se e shikon Ramën me të njëjtin skepticizëm si ish-presidentin Vuçiq, duke paralajmëruar për të njëjtin fat: përballjen me përgjegjësi ligjore për veprimet e kaluara dhe qëndrimet ndaj interesit kombëtar. Pozicioni i Ramës është tejet delikat, pasi ai ndodhet nën monitorimin e rreptë të humbësve të zgjedhjeve, të cilët disponojnë prova komprometuese për aktivitetin e tij. Kryeministri shqiptar gjendet në një kurth politik: nëse afrohet me pushtetin e ri, rrezikon të zemërojë aleatët e vjetër të cilët mund të publikojnë fakte skandaloze, ndërsa nëse mban distancë, mund të humbasë ndikimin e tij në Beograd. Kjo situatë e vë atë përballë arkivave që forcat e reja politike në Serbi mund të përdorin kundër tij. Megjithatë, pritet që Rama të kërkojë sërish një urë bashkëpunimi me qeverinë e ardhshme serbe, ndoshta duke shfrytëzuar kanale ndërmjetësimi si Baton Haxhiu. Kjo lëvizje do të ishte në përputhje me natyrën e tij politike dhe përpjekjen për të ruajtur imazhin e një faktori stabilizues në Ballkan para ndërkombëtarëve. Por, një afrim i tillë mbetet i vështirë për t'u realizuar, pasi armiqësia midis palëve në Beograd është ekstreme, dhe çdo flirt i Ramës me fituesit do të shihej si një tradhti nga ish-partneri i tij, Vuçiq. Në fund të fundit, Edi Rama ndodhet përballë një dileme të përhershme: ndryshimin e partnerëve strategjikë për t'iu përshtatur rrethanave të reja. Njësoj siç ka bërë në të shkuarën, duke lëvizur nga mbështetja te Soros drejt Donald Trumpit, apo nga miqësia me Erdoganin drejt asaj me Tel Avivin dhe Macronin, kryeministri shqiptar po përpiqet të gjejë pozicionin e tij të radhës në një skenë politike që po ndryshon me shpejtësi.