“Kam kafkën e thyer”/ Flet aktivistja që mbijetoi mrekullisht: Efektivët ishin të armatosur, ndërsa unë...

Kryeqyteti po përjeton një realitet të ri që nga data 13 tetor 2026, i karakterizuar nga protesta të njëpasnjëshme, përleshje, akte dhune, zjarrvënie, kaos, arrestime dhe universitete që ndodhen në prag kolapsi, ndërkohë që në këtë mes spikasin disa karrige simbolike dialogu që duket se janë eleminuar që në nisje. “Kam një mesazh për të gjithë të rinjtë. Mos u dorëzoni, ne do t’ia dalim!”, u shpreh Eva Pango, e cila tashmë është kthyer në një emblemë rezistence dhe në një burim frymëzimi për mijëra të rinj që gjetën tek ajo guximin për një ballafaqim edhe më të vendosur. Gjatë ditëve të para të tubimit, ajo pësoi dëmtime të rënda në kokë dhe u dërgua me urgjencë në spital në gjendje kritike për jetën. Falë ndërhyrjes, pas 12 ditësh ajo ka lënë ambientet spitalore, por shenjat e asaj goditjeje fatale janë ende të dukshme. “Nuk kisha asgjë nëpër duar dhe nuk po bëja thirrje për dhunë; thjesht po qëndroja në vijën e parë, dy hapa para protestuesve të tjerë. Ata ishin të armatosur deri në dhëmbë, unë nuk kisha asgjë mbrojtëse dhe pësova një frakturë zhytëse. Kam një thyerje të tillë që shtrihet nga sinusi, poshtë vetullës, në kockën e syrit dhe deri lart në ballë. Vazhdoj ta kem ende, mbase nuk dallohet qartë me sy të lirë, por trauma në kafkë është aty”, tregon aktivistja. Ngjarja ku ajo u përfshi mbetet ndër më të rëndat e kësaj periudhe. Pango thotë se nuk ka mundur ta njohë personin që e ka goditur, megjithatë autoritetet kompetente kanë nisur tashmë hetimet zyrtare për zbardhjen e rrethanave. “Po ta mbaja mend se cili ishte individi, tani do të ishte pas hekurave, por jemi duke u përpjekur ta identifikojmë dhe hetimi ka nisur. Është tejet e vështirë, sepse goditja erdhi nga ana e majtë, jo nga rreshti i parë. Madje, nuk jam e sigurt nëse ka qenë një efektiv me uniformë apo një person civil”, u shpreh ajo. Megjithëse nuk është studente, Eva është një nga aktivistet më të angazhuara që i është bashkuar kësaj valë protestash. Ajo ka qenë pjesë e lëvizjes së njohur si “Protesta e Flamingove”, e cila lindi si reagim ndaj dhunës së ushtruar nga rojat private ndaj qytetarëve që kundërshtonin vendosjen e gardhit në Zvërnec nga ana e investitorëve. “Kur nisi kjo lëvizje, nuk kam dashur kurrë ta quaj protestë flamingosh, sepse më duket një terminologji tepër rozë. Ishte qasja e një grupi të caktuar që e pagëzoi në këtë mënyrë. Për mua, ne jemi shqiponja dhe vetëm shqiponja”, sqaron ajo. Megjithatë, grupi i njohur si “Flamingot” u përça rrugës, pavarësisht arritjes për ta mbajtur gjallë frymën e protestës. Tensionet e brendshme, akuzat e ndërsjella për ndërhyrje qeveritare dhe mosmarrëveshjet çuan në një ndarje të qartë, duke bërë që studentët dhe mbështetësit të kalojnë në forma më të ashpra reagimi ndaj institucioneve. “Mendova me vete se si u mblodhën gjithë këto njerëz, pasi nuk ishte aspak një tubim i vogël; ishin rreth 200 mijë veta në shesh, pavarësisht se numri u zvogëlua ndjeshëm më vonë për shkak të konflikteve të brendshme”, theksoi Pango. Ajo shton se të gjitha këto kontradikta sollën krijimin e fraksioneve me qasje të ndryshme. “Unë isha ndër të parat që ngrita zërin dhe thashë se kjo nuk mund të arrihet me këngë e me valle. Kisha dalë shumë e revoltuar, njëlloj si shumë të tjerë, dhe nuk isha dakord që të dilnim thjesht për dy orë me fjalime të kontrolluara, duke bërtitur vetëm ‘Rama dorëheqje’ dhe kaq”, përfundon aktivistja.