“Plumbi më ka mbetur në sy” – Flet 28-vjeçari i plagosur në protestë para udhëtimit urgjent drejt Italisë

Një goditje e papritur, dy hapa të sforcuar dhe më pas shembja përtokë. Kështu e sjell ndërmend Erjon Vishkulli çastin kritik kur mbeti i plagosur rëndë në sy nga një plumb gome gjatë zhvillimit të një proteste. I ndodhur mes vuajtjeve fizike dhe pikëpyetjeve të mëdha për fatin e shikimit të tij, ai ka ndarë rrëfimin e tij ekskluziv për gazetarin Endi Tufa, pikërisht në prag të nisjes që do të ndryshojë rrjedhën e kurimit të tij. Trupat e huaj, konkretisht predha e gomës, ndodhet ende e ngulur brenda organit të shikimit, ndërsa e gjithë shpresa tashmë është vendosur te mjekësia e huaj dhe ndërhyrja kirurgjikale e specializuar. “Isha nisur thjesht të takoja disa shokë para se të largohesha. Kisha hequr maskën e oksigjenit dhe po flisja me një mik gazetar. Efektivët e policisë ndodheshin rreth 30 metra larg, pa pasur asnjë lloj tensioni apo reagimi nga ana jonë. Papritur ndiej një goditje të fortë, bëra dy hapa para dhe u rrëzova”, tregon ai për dinamikën e ngjarjes. E gjithë skena u shpalos brenda pak sekondave. Erjoni sqaron se pas goditjes ka qenë vetëm gjysmë i vetëdijshëm, ndërsa kujtimet e çasteve në vijim janë mjaft të zbehta, duke mbajtur mend vetëm ndihmën e dhënë nga një mik i cili e dërgoi me automjet drejt spitalit. Këtu nisi kalvari tjetër i sfidave, i shoqëruar nga dhimbjet e padurueshme dhe ankthi i humbjes së përhershme të dritës së syve. “Mbaj mend vetëm se isha gjysmë i vetëdijshëm dhe një shok më transportoi me makinë në spital. Kaq arrij të kujtoj nga ai moment”, thotë më tej i riu. Prania e plumbit të gomës në syrin e majtë vazhdon të përbëjë rrezikun kryesor për shëndetin e tij. Edhe pse dhimbja është e pranishme çdo sekondë, ai pranon se pasojat e plota dhe e ardhmja e shikimit mbeten ende një enigmë e dhimbshme. “Predha është ende aty, brenda syrit tim. Është e vështirë të përcaktoj shkallën e saktë të rrezikut tani për tani, por situata është tejet e rëndë dhe dhimbjet janë të padurueshme”, dëshmon ai. Në këto rrethana emergjente, sigurimi i një kurimi të avancuar jashtë vendit është shansi i vetëm për të shpëtuar syrin e dëmtuar. Falë angazhimit të stafit të spitalit, gazetarëve dhe familjarëve, është organizuar transporti i tij drejt një qendre mjekësore në Romë, ku ai do të udhëtojë gjatë pasdites për të marrë trajtimin e merituar. Mes vuajtjes dhe pasigurisë që e shoqëron, Erjoni e mbyll dëshminë e tij me një mesazh të qartë: “Vetëm fitore”. Një thirrje që, pas gjithë kësaj sprove të rëndë, merr një peshë dhe kuptim akoma më madhor. “Vetëm fitore. Shqipëria është e jona”, përfundon ai rrëfimin e tij prekës.