Apeli nga Kosova për Shqipërinë: Krizat kërkojnë zgjidhje institucionale dhe jo dhunë në rrugë

Një reagim i ndjerë dhe i shqetësuar vjen nga Kosova në lidhje me situatën aktuale në Shqipëri, duke e cilësuar atë jo thjesht si një zhvillim të politikës vendase, por si një plagë që prek drejtpërdrejt tërë kombin shqiptar. Për qytetarët e Kosovës, Shqipëria mbetet vendi amë dhe vatra e kujtesës kombëtare, ndaj çdo ngërç apo krizë që trondit kufirin matanë përjetohet me dhimbje të sinqertë dhe vëmendje të lartë shpirtërore e kombëtare. Gjatë historisë së saj, Shqipëria ka kaluar sprova të rënda, varfëri, tranzicione të mundimshme dhe përplasje të herëpashershme politike, nga të cilat populli ka dëshmuar se di të ringrihet falë qëndrueshmërisë. Megjithatë, është tejet shqetësuese kur energjia pozitive e shoqërisë për ndryshim devijon, duke lejuar që protestat paqësore të zëvendësohen nga akte dhune dhe vandalizmi që dëmtojnë vetë strukturën e shoqërisë shqiptare. E drejta për të protestuar, për të kërkuar llogaridhënie dhe për të ngritur zërin kundër padrejtësive është themel i demokracisë. Studentët, të rinjtë dhe çdo qytetar që synon arsim më cilësor, vende pune, drejtësi dhe institucione funksionale meritojnë të dëgjohen. Një shtet demokratik nuk duhet të trembet nga reagimi qytetar, por përkundrazi, duhet t'i përgjigjet me përgjegjësi shqetësimeve legjitime të tyre. Nga ana tjetër, protestat e humbasin çdo lloj legjitimiteti moral kur degjenerojnë në shkatërrim material. Djegia e objekteve, dëmtimi i pronës publike e private, thyerja e vitrinave dhe sulmet ndaj institucioneve nuk përbëjnë zgjidhje për krizën, por përkundrazi prodhojnë probleme të reja dhe thellojnë ndarjet shoqërore. Vandalizmi nuk mund të konsiderohet program politik, e as dhuna argument, pasi asnjë pakënaqësi nuk justifikon shkatërrimin e pasurisë së përbashkët. Barra e përgjegjësisë nuk u takon vetëm protestuesve në rrugë, por shtrihet drejtpërdrejt te krerët politikë. Udhëheqësit duhet të kuptojnë se tensionet nuk shuhen me arrogancë, akuza të ndërsjella apo duke pritur që pala kundërshtare të dorëzohet nga lodhja. Kur besimi i qytetarëve bie drastikisht, institucionet nuk mund të mjaftohen me deklarata zyrtare, por duhet të dëshmojnë në praktikë gatishmërinë për të korrigjuar gabimet dhe për të mbajtur përgjegjësi. Ekzekutivi mbart detyrimin parësor për të qeverisur me transparencë të plotë, për t'i dhënë përgjigje brengave qytetare dhe për të instaluar mekanizma efektivë llogaridhënieje. Çdo kritikë apo protestë nuk duhet parë si sulm politik apo kërcënim. Dyshimet për korrupsion, keqqeverisje apo padrejtësi kërkojnë hetime të paanshme nga institucionet e drejtësisë, e jo heshtje apo minimizim të shqetësimeve publike. Në të njëjtën linjë, edhe opozita ka një rol kyç që nuk kufizohet vetëm te kundërshtimi i pushtetit, por përfshin ofrimin e alternativave konkrete dhe uljen e tensioneve. Opozita duhet të funksionojë si megafon i pakënaqësisë qytetare, pa e shndërruar atë në një instrument përplasjeje të pakontrolluar. Sot më shumë se kurrë, Shqipërisë i duhet një rrugëdalje e sigurt: jo më shumë zjarr e shkatërrim, por dritë dhe vizion për të ardhmen.