Nga Marksizmi te Enverizmi: Si mbeti fshati shqiptar bastion i diktaturës dhe i zhgënjimit politik

Për dekada me radhë, ashtu si shumë studiues, publicistë dhe miliona qytetarë të tjerë, kam mbajtur në mendje një pyetje thelbësore: a ishin Marksi dhe Lenini thjesht viktima të gabimeve në vizionet e tyre, apo ishin pjesë e një skenari të mirëstudiuar për të zbatuar revolucionin komunist në vendet e Lindjes, duke nisur nga Rusia, e cila kishte një popullsi fshatare prej 70-75%? Siç dihet, në vend që komunizmi të ngrihej në vendet e zhvilluara perëndimore si Gjermania, Franca, Anglia apo vendet nordike, ai lulëzoi si diktaturë vetëm në Lindje. Brenda pak dekadave u ngritën mure të padukshme dhe ai i Berlinit, duke ndarë Perëndimin e lirë e me mirëqenie nga Lindja komuniste e varfër. A mund të quhet kjo thjesht një rastësi historike apo gabim njerëzor? Pas vitit 1990, shoqëria jonë u bë dëshmitare e zbatimit të doktrinës leniniste dhe maoiste, sipas së cilës “fshati duhet të rrethojë dhe të sundojë qytetin”. Për të kuptuar natyrën antihumane të këtyre regjimeve, mjafton të shohim se si shtetet komuniste, në vend që të garonin me Perëndimin në ekonomi, mirëqenie dhe shtet ligjor, i shpenzuan fondet e buxheteve për armatime bërthamore dhe për financimin e rrjeteve të spiunazhit. Këto të fundit u përdorën për të destabilizuar demokracitë perëndimore dhe për të manipuluar opinionin publik përmes partive kukulla të financuara nga Moska dhe Pekini, të cilat premtonin rrejshëm zgjidhje për krizat ekonomike dhe problemet e emigracionit. Në kuadër të marrëveshjeve të fuqive të mëdha pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipërisë iu imponua Enver Hoxha, fillimisht si një figurë e ndikuar nga emisarët jugosllavë Miladin Popoviç dhe Dushan Mugosha. Kështu, vendi ynë hyri në të ashtuquajturin ferr të Lindjes Komuniste, nga i cili nuk u shkëput plotësisht as pas prishjes së raporteve me Jugosllavinë apo Bashkimin Sovjetik. Sipas analizës, nga ky realitet i vështirë shoqëror nuk kemi dalë ende plotësisht sot e kësaj dite, për shkak të qeverisjeve që kritikohen si antikombëtare dhe çnjerëzore. Pavarësisht se qeverisja aktuale nën drejtimin e Edi Ramës është kritikuar ashpër për autoritarizëm, arrogancë dhe largim nga interesat kombëtare gjatë 13 viteve të fundit, ironikisht, mbështetjen më të madhe elektorale ajo vazhdon ta sigurojë nga zonat rurale. Një shembull i tillë, sipas autorit, u pa së fundmi më 23 gusht 2026, kur banorë të zonave rurale të Mokrës në Pogradec, pavarësisht pensioneve minimale, vazhdojnë të mbështesin të njëjtën linjë politike.