Kur simbolet fetare bëhen shënjestër: Pse djegia e flamurit të Vatikanit në Tiranë sfidon ndërgjegjen tonë qytetare

Protesta mbetet një e drejtë themelore e çdo qytetari, mirëpo format e shprehjes së saj dëshmojnë drejtpërdrejt kulturën, pjekurinë dhe ndërgjegjen e një shoqërie. Duke përcjellë zhvillimet e fundit politike dhe tensionet e shfaqura gjatë protestave të shqiptarëve në Tiranë dhe gjetkë, shfaqet një dukuri shqetësuese që tejkalon përplasjet e zakonshme ndërmjet qeverisë dhe opozitës: keqpërdorimi i simboleve fetare si mjete fyerjeje dhe përbuzjeje politike. Në veçanti, akti i pretenduar i djegies së flamurit të Vatikanit në kryeqytet nuk mund të konsiderohet thjesht si një incident i zakonshëm proteste. Një sjellje e tillë përfaqëson një mungesë të theksuar respekti ndaj një institucioni fetar që mban një pozicion të pazëvendësueshëm në historinë shpirtërore, kulturore dhe kombëtare të shqiptarëve. Sipas traditës së Kishës së Shenjtë Katolike, misioni i meshtarit nuk lidhet me mbështetjen e ndonjë partie, qeverie apo pushteti të përkohshëm. Roli i tij parësor është mbrojtja e dinjitetit njerëzor, dëshmimi i së vërtetës, kultivimi i paqes dhe nxitja e pajtimit. Për rrjedhojë, vlerësimi i protestave kërkon një standard moral që nuk e cenon të drejtën e qytetarit për të kundërshtuar, por gjithashtu nuk lejon transformimin e revoltës politike në urrejtje ndaj besimit dhe simboleve përkatëse. Flamuri i Vatikanit nuk identifikohet me asnjë forcë politike vendase, pasi ai përfaqëson Shtetin e Vatikanit dhe lidhjen e hershme me Selinë e Shenjtë. Kjo lidhje tejkalon interesat momentale ose diplomatike, duke qenë e ngulitur thellë në kujtesën historike të kombit tonë dhe të shqiptarëve katolikë ndër shekuj. Dëshmitë historike tregojnë se në kohëra krizash, kur identiteti, gjuha dhe kultura shqiptare kërcënoheshin, klerikët katolikë dolën në mbrojtje të dijes dhe arsimit kombëtar. Duke nisur nga vepra e Imzot Pjetër Bogdanit e deri te kontributi i Atë Gjergj Fishtës dhe intelektualëve të tjerë, Kisha Katolike në Shqipëri dhe Kosovë ka lënë gjurmë të pashlyeshme në trashëgiminë tonë shpirtërore. Për këtë arsye, djegia e këtij flamuri, pavarësisht autorëve apo justifikimeve politike, përbën një akt të papranueshëm nga ana morale. Respektimi i shenjtërive të tjetrit përbën thelbin e qytetarisë demokratike. Një shoqëri që kërkon të drejtat e veta duhet domosdoshmërisht të respektojë bindjet e të tjerëve, duke shmangur çdo provokim apo nxitje armiqësie përmes simboleve fetare. Në përputhje me parimet e mësimit të krishterë, drejtësia nuk mund të ngrihet mbi themelet e urrejtjes. Zemërimi ndaj padrejtësive mund të shërbejë për të zgjuar ndërgjegjen kolektive, por ai humbet çdo vlerë morale kur shndërrohet në dhunë dhe përbuzje. Edhe në Predikimin në Mal, Jezu Krishti lartëson paqebërësit, një thirrje kjo që nuk nënkupton heshtje ndaj padrejtësisë apo nënshtrim, por guxim të patundur për të mbrojtur të vërtetën me dinjitet.