Çmimi prestigjioz Turner largohet nga Londra: Katër artistë zbërthejnë realitetin britanik në MIMA

Institucioni i Artit Modern në Middlesbrough (MIMA) hap zyrtarisht sot, më 26 shtator, dyert për ekspozitën e finalistëve të Çmimit Turner 2026, ku katër artistë të shquar sjellin një pasqyrë kritike të sfidave bashkëkohore shoqërore, duke përfshirë deindustrializimin, racën, krizën ekologjike dhe pasigurinë njerëzore. Veprat e Simeon Barclay, Kira Freije, Marguerite Humeau dhe Tanoa Sasraku do të qëndrojnë të hapura për publikun pa pagesë deri më 29 mars 2027. Fituesi i këtij edicioni do të shpallet nga juria më 10 dhjetor, ku do të destinohet shpërblimi kryesor prej 25 mijë paundësh, ndërsa secili nga tre finalistët e tjerë do të përfitojë nga 10 mijë paund. I themeluar në vitin 1984 nga Tate për të stimuluar debatin mbi artin bashkëkohor britanik, ky çmim organizohet sivjet për herë të dhjetë jashtë kryeqytetit dhe për herë të parë brenda një muzeu universitar. MIMA, e cila menaxhon gjithashtu një koleksion prej mbi 2.350 veprash, e ka shndërruar këtë ngjarje në një nga edicionet më konkurruese të viteve të fundit, sipas kritikës britanike. Në veprën e tij "The Ruin", Simeon Barclay trajton ndërtimin e autostradës M62 ndërmjet viteve 1957-1976, duke lidhur infrastrukturën e pasluftës me fëmijërinë e tij në Huddersfield, marrëdhënien me të atin, klasën punëtore dhe normat e maskulinitetit britanik përmes një mjedisi skelash, dritash të kuqe dhe fotografish familjare. Kira Freije propozon një instalacion mbresëlënës me 33 figura njerëzore në përmasa reale, të ndërtuara nga shirita çeliku të salduar dhe me gjymtyrë e fytyra prej alumini. Të vendosura mes mjegullës, pasqyrave dhe qenve e zogjve prej metali, trupat e saj përcjellin mesazhe të thella për kujdesin, humbjen dhe nevojën për afërsi njerëzore. Marguerite Humeau bashkon shkencën dhe artin në instalacionin "Torches", ku shfaqet një elefante e bardhë në çastet e fundit të jetës, pranë materialeve të ndryshme si dyllë blete, helm grerëzash dhe dru arre 150-vjeçar. Përmes bashkëpunimit me shkencëtarë, ajo ngre pyetje thelbësore mbi inteligjencën dhe bashkëpunimin e gjallesave në natyrë. Së fundmi, Tanoa Sasraku fokusohet te shfrytëzimi i burimeve natyrore dhe pushteti ushtarak e ekonomik, duke përdorur mostra nafte bruto në objekte akrilike, pigmente nga toka e Ganës dhe Cornwall-it, si dhe dysheme gome që evokojnë erën e industrisë dhe naftës. Kritiku i njohur i "The Guardian", Jonathan Jones, ka veçuar punën e Kira Freijes si të preferuarën e tij, duke vlerësuar gjithashtu edhe kontributin e artistëve të tjerë në këtë edicion që po i vë shikuesit përballë sfidave reale të shoqërisë britanike.