Mohimi i gjenocidit nga Vuçiq në OKB, Gani Mehmeti: Çuditem me ata që ende i besojnë propagandës serbe

Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, gjatë fjalimit të tij në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara, ka zgjedhur të manipulojë historinë duke u rikthyer te lufta në Kosovë dhe ndërhyrja e NATO-s në vitin 1999. Ai ka pretenduar se në Kosovë nuk ka pasur katastrofë humanitare, duke e cilësuar ndërhyrjen e Aleancës Veriatlantike si të padrejtë dhe pa bazë ligjore, për shkak të mungesës së një rezolute specifike nga Këshilli i Sigurimit. Ndër të tjera, kreu i shtetit serb ka mohuar çdo përfshirje të forcave të tij në territorin e shteteve të tjera, duke deklaruar se asnjë ushtar apo polic serb nuk ka shkelur kufijtë e huaj. Këto deklarata janë pritur me kritika të ashpra, pasi bien ndesh me faktet historike të dokumentuara ndërkombëtarisht. Opinionisti Gani Mehmeti ka reaguar ndaj këtyre pretendimeve, duke i cilësuar ato si një tentativë për të fshehur realitetin e krimeve të kryera ndaj popullsisë shqiptare. Sipas Mehmetit, nuk është çuditëse që Vuçiq përdor këtë retorikë, por shqetësues mbetet fakti se ende ekzistojnë individë që bien pre e këtyre gënjeshtrave, duke injoruar dëshmitë e drejtpërdrejta të viktimave dhe provat e organizatave ndërkombëtare. “Për Vuçiqin nuk do të ishte katastrofë humanitare, sikur të vriteshin të gjithë shqiptarët e Republikës së Kosovës. Nuk çuditem nga fjalët e tij, çuditem nga ata që i besojnë fjalës së tij, nëse dikush i beson ende”, ka deklaruar Mehmeti. Duke iu referuar periudhës së luftës, Mehmeti kujton se pas fillimit të bombardimeve të NATO-s më 24 mars 1999, forcat ushtarake dhe paraushtarake serbe intensifikuan fushatën e terrorit si shenjë hakmarrjeje. Ai përshkruan një skenar të mirëfilltë gjenocidal, ku shqiptarët dëboheshin me forcë nga shtëpitë e tyre, të cilat më pas digjeshin, ndërsa ata që refuzonin të largoheshin ekzekutoheshin në vend. Sipas Mehmetit, masakrat ishin të përditshme dhe të përhapura kudo në Kosovë, duke filluar nga familja e komandantit Adem Jashari në vitin 1998 e deri te dëbimet masive në pranverën e vitit 1999. Ai thekson se qindra masakra të kryera gjatë asaj periudhe janë dëshmi e pakontestueshme e katastrofës humanitare. “Si nuk kishte katastrofë humanitare, kur rreth gjysma e popullit shqiptar ishte ndjekur për në Shqipëri, Maqedoni e Mal të Zi, ndërsa pjesa tjetër ishte detyruar të strehohej nëpër male e bjeshkë, duke marrë me vete pleq, plaka e fëmijë, për t'i shpëtuar vdekjes së sigurt”, ka përfunduar Mehmeti.