Nostalgji dhe debate të ashpra në Trentino: Rrëfimet e bujshme të Capellos, Bobanit dhe Di Canios për futbollin italian

Në kuadër të edicionit të “Festival Sport Trento”, i cili solli një atmosferë të mbushur me mall dhe analiza të thelluara mbi futbollin italian, personalitetet e shquara të kësaj fushe si ish-trajneri Fabio Capello, Zvonimir Boban dhe Paolo Di Canio, së bashku me talentet e ekranit të Sky, Federica Masolin dhe Paolo Condò, u bënë protagonistë kryesorë të takimit të titulluar “Sky Calcio show – Spektakli i Kupave”. Teatri Sociale ishte mbushur deri në fund me artdashës dhe figura të njohura, ndërsa në rreshtin e parë spikatnin prania e presidentit të Torinos dhe Rcs Media Group, Urbano Cairo, si dhe e drejtorit të Gazzetta dello Sport, Stefano Barigelli. I pyetur mbi situatën aktuale te Milani, Capello u shpreh se një trajner duhet domosdoshmërisht të kuptojë tiparet dhe mundësitë e lojtarëve që ka nën urdhra, duke lënë të kuptohej se mbase kjo qasje nuk është zbatuar plotësisht te kuqezinjtë. Kjo deklaratë ndezi menjëherë publikun e pranishëm, duke alternuar kujtimet e lavdishme të triumfeve evropiane të së kaluarës me sfidat dhe vështirësitë e klubeve italiane në kohët e sotme. Më tej, Capello analizoi ecurinë e Milanit, duke kujtuar se gjatë sezonit të kaluar skuadra ishte shumë pranë kualifikimit në Champions League, por diçka ndodhi rrugës. Ai gjithashtu vlerësoi lart qasjen e Amorim për faktin se arriti të sistemonte ekipin pa ndërmarrë ndryshime rrënjësore, pasi sipas bindjes së tij, te Milani nuk mund të bëhen kurrë revolucione të tilla. Nga ana e tij, Boban lëshoi një kritikë të fortë, duke theksuar se nëse ambicia e vetme e Milanit mbetet thjesht sigurimi i një vendi në Champions League, atëherë e gjithë kjo nuk ka asnjë kuptim. Ai argumentoi se skuadrat e mëdha si Milani, Juventusi dhe Interi duhet të synojnë gjithmonë triumfin dhe jo thjesht pjesëmarrjen, pavarësisht ndryshimeve të mëdha që kanë ndodhur ndër vite. Ndërsa Di Canio shtoi se për këtë sezon pret që si Juventusi, ashtu edhe Milani, të arrijnë të paktën deri në fazën gjysmëfinale të Europa League. Diskutimi u zhvendos më pas te vitet e arta të dekadave ’80 dhe ’90, periudhë kur Evropën e dominonin klubet italiane, të cilat e kishin atë si një fushë loje të tyren. Capello dhe Boban ndanë me të pranishmit prapaskena interesante nga finalja e paharruar e Champions League e datës 18 maj 1994, ku Milani mposhti Barcelonën me rezultatin e pastër 4-0. Capello zbuloi se pas një disfate të rëndë të pësuar nga Fiorentina, ai kishte kuptuar qartë se Marcel Desailly nuk mund të luante si qendërmbrojtës. Për shkak të mungesave të rëndësishme të Franco Baresit dhe Alessandro Costacurtës, ai ndryshoi totalisht skemën e prapavijës, duke i besuar qendrës Filippo Gallit dhe Paolo Maldinit, Christian Panuccit krahun e majtë, kurse Desailly-t një pozicion më të avancuar në fushë. Boban shtoi se pikërisht atë mbrëmje historike ata ndryshuan edhe mënyrën e të luajturit, duke kaluar në një rreshtim me romb të gjerë dhe duke vendosur Demetrio Albertinin përballë Pep Guardiolës, ndërsa e cilësoi atë përballje si ndeshjen më të rëndësishme të karrierës së tij me fanellën kuqezi. Më tej, Capello rrëfeu edhe shtysën e tij personale emocionale për atë sukses të madh, pasi kishte vënë re sjelljen arrogante të Johan Cruijff përpara fillimit të ndeshjes. Ai solli ndërmend një ngjarje të vitit 1973, kur Cruijff, pasi Ajaxi kishte mposhtur Juventusin në Beograd, kishte hedhur kupën poshtë me përbuzje të dukshme. “Atë ditë i thashë vetes: do të ta bëj të paguash, do të vijë dita kur do të ta përplas kupën në kokë,” u shpreh Capello. Dhe ajo ditë e shumëpritur u konkretizua me fitoren 4-0 të Milanit. Nga ana e tij, Di Canio solli në vëmendje debatet e tij të dikurshme me Capellon, duke rrëfyer një rast kur trajneri ishte zemëruar keq me dy miq të tij që po ndiqnin seancën stërvitore nga një distancë e largët. Duke iu përgjigjur kësaj, Capello shpjegoi se lojtari mendon kryesisht për veten e tij, ndërsa detyra e trajnerit është të kujdeset për mbarëvajtjen e gjithë skuadrës. Boban vlerësoi cilësitë e ish-teknikut të tij, duke shpjeguar arsyen pse ai ishte një trajner i madh: “Sepse na kuptonte ne, dhe kuptonte shumë më tepër se ne. Gjithmonë e kam çmuar transparencën dhe qartësinë e tij. Ai më formësoi si futbollist: unë në Kroaci, në ish-Jugosllavi, luaja si numër 10, por në gjashtë kampionate nuk kisha rikuperuar qoftë edhe një top të vetëm. Falë Capellos mblodha veten dhe kuptova se çfarë do të thotë në të vërtetë të sakrifikosh dhe të luash për skuadrën.” Gjatë bisedës, kroati theksoi gjithashtu dallimin e madh mes Serie A të asaj kohe dhe kampionatit aktual, duke treguar se dikur kishte refuzuar oferta konkrete nga klube prestigjioze si Barcelona, Real Madridi dhe Marseille, të cilat i ofronin kushte financiare dyfish më të larta, vetëm e vetëm për të zgjedhur Milanin, pasi Serie A përfaqësonte kulmin e futbollit botëror. Në mbyllje të takimit, Capello ndau me publikun edhe një histori tjetër të vonë nga koha kur drejtonte Juventusin.