Kronikë
Ikja e Radoiçiqit: Testi i parë i Serbisë për shkëputjen nga trashëgimia e Vuçiqit
Reklamë e Sponsorizuar
Për më shumë se tri vite, Millan Radoiçiq ka gëzuar një liri të pashpjegueshme në Serbi, pavarësisht se i ishte sekuestruar pasaporta dhe kishte detyrimin ligjor për t'u paraqitur në stacionin policor dy herë në muaj. Mirëpo, të martën, Gjykata e Lartë në Beograd lëshoi një urdhër-paraburgimi dhe shpalli në kërkim të dyshuarin kryesor për sulmin në Banjskë, pasi ky i fundit nuk u shfaq në polici më 15 nëntor. Sipas informacioneve që ende presin konfirmim zyrtar, Radoiçiq mendohet se është larguar tashmë drejt Rusisë.
Sipas këndvështrimit tonë, ky fletarrestim nuk përfaqëson aspak drejtësi për ngjarjet në Banjskë, por shërben si një provë e pakontestueshme se mekanizmat e kontrolluar nga Aleksandar Vuçiq e kanë mbrojtur Radoiçiqin deri në momentin e fundit. Për qeverisjen e re në Beograd, kjo është prova e parë vendimtare: nëse nuk hetohen ata që lehtësuan arratisjen e tij, ndryshimi i pushtetit në Serbi do të mbetet thjesht një fasadë emrash, pa ndikim në politikën agresive ndaj Kosovës.
Është e rëndësishme të theksohet se masa e paraburgimit nuk lidhet me aktin terrorist të 24 shtatorit 2023, ku u vra rreshteri i Policisë së Kosovës, Afrim Bunjaku, por është lëshuar për shkak të thyerjes së masës së ndalimit të largimit nga vendbanimi. Në Serbi, Radoiçiq vazhdon të hetohet vetëm për vepra minore, si trafikim armësh dhe shkaktim të rrezikut të përgjithshëm. Kujtojmë se më 4 tetor 2023, e njëjta gjykatë refuzoi kërkesën për paraburgim, ndërsa aktakuza e paralajmëruar nga prokuroria serbe ka mbetur një premtim i parealizuar.
Ndërkohë, kryeprokurori Nenad Stefanoviq po tenton të zhvendosë përgjegjësinë te Kosova, duke pretenduar mungesë të provave përmes EULEX-it. Megjithatë, kjo justifikim bie poshtë, pasi për tre vite me radhë, institucionet serbe nuk kishin nevojë për prova nga Prishtina për të ndaluar një person që publikisht e kishte pranuar organizimin e sulmit. Problemi nuk ishte mungesa e dosjeve, por mungesa e vullnetit politik.
Mbrojtja politike ndaj Radoiçiqit nuk ka qenë asnjëherë sekret. Vetëm më 9 tetor, në kulmin e fushatës elektorale, ai u shfaq në tubimin e Partisë Përparimtare Serbe në Kragujevc, në afërsi të djalit të Aleksandar Vuçiqit. Një person i kërkuar nga INTERPOL-i dhe nën sanksione amerikane që nga viti 2021, nuk mund të lëvizë lirisht pa mbështetjen e strukturave të larta shtetërore.
Ish-inspektori i BIA-s, Milan Zvezdanoviq, paralajmëroi më 13 nëntor se Radoiçiq ishte nisur drejt Rusisë, ndërsa lideri i lëvizjes 'Kreni-Promeni', Savo Manojloviq, ka kërkuar llogari publike për heshtjen e institucioneve. Zgjedhja e Rusisë si destinacion nuk është e rastësishme; ajo mbetet strehë për ata që destabilizojnë Ballkanin. Kjo lidhje rikonfirmon rrezikun e vërtetë që vjen nga bashkëpunimi mes grupeve të armatosura, shërbimeve serbe dhe ndikimit rus.
Ndonëse pushteti i ri në Serbi meriton një shans për t'u konsoliduar, kjo nuk mund të shërbejë si mbulesë për heshtjen. Bartësi i listës, Illija Sërdanoviq, ende nuk ka ofruar një qëndrim konkret për këtë çështje, duke lënë të kuptohet se koha e ndryshimeve të vërteta është ende larg.
Reklamë e Sponsorizuar
Ky artikull është përgatitur dhe verifikuar nga redaksia e Lajmet e Reja. Të gjitha të drejtat janë të rezervuara.
Reklamë e Sponsorizuar
Shpërndaj këtë lajm: