Fundi i epokës së filtrave të cigareve? Bashkimi Evropian përballet me presionin në rritje për ndalim total

Një lëvizje e fuqishme nga qendrat kryesore urbane të Evropës po kërkon ndalimin e plotë të filtrave të cigareve, duke i konsideruar ato si një ndër ndotësit më të mëdhenj të mjedisit urban. Argumenti kryesor i autoriteteve është se këta filtra nuk ofrojnë asnjë përfitim të vërtetuar shëndetësor për duhanpirësit, ndërkohë që shkaktojnë dëme të pariparueshme në hapësirat publike. Nga kryeqyteti belg e deri në Mynih, Dublin e Xhenova, udhëheqësit lokalë po bashkojnë forcat për të kërkuar nga Bashkimi Evropian ndryshime rrënjësore në procesin e prodhimit dhe shpërndarjes së produkteve të duhanit. Kjo nismë është pjesë e fushatës “Jo Filtër (Plastik)”, e cila mbështetet nga qeveria holandeze dhe përfshin bashki të ndryshme, ekspertë të menaxhimit të ujërave dhe organizata mjedisore. Kërkesa e tyre vjen në një moment vendimtar, pasi Brukseli po shqyrton aktualisht kornizat e reja legjislative. Kjo mund të hapë rrugën për heqjen e plotë të filtrave ose, të paktën, për ndalimin e përdorimit të plastikës në përbërjen e tyre. Në Bruksel, shifrat janë alarmante: rreth 30% e të gjitha mbeturinave në hapësirat publike janë bishta cigaresh. Anas Ben Abdelmoumen, këshilltari i qytetit përgjegjës për pastrimin, thekson se kjo situatë jo vetëm që dëmton imazhin e qytetit, por krijon një barrë të rëndë financiare dhe operacionale për shërbimet komunale. Një realitet i ngjashëm raportohet edhe në Hagë, ku kostoja vjetore për pastrimin e këtyre mbetjeve arrin në 2 milionë euro. Isabel Bruders, nënkryetare e bashkisë së Hagës, deklaroi se ky rishikim legjislativ është shansi i duhur për të ndaluar përdorimin e filtrave, pavarësisht materialit të tyre. Problemi qëndron te acetati i celulozës, një lloj plastike bimore që nuk dekompozohet lehtë. Ndonëse industria e duhanit po përpiqet të lobojë që ky material të njihet si i qëndrueshëm për të shmangur rregulloret për plastikën njëpërdorimshe, autoritetet lokale mbeten skeptike. Ata paralajmërojnë se zëvendësimi i thjeshtë i plastikës me materiale të tjera nuk do ta zgjidhte krizën, pasi mund të krijojë një boshllëk ligjor ku prodhuesit do të përdornin substanca të tjera po aq të dëmshme për ekosistemin.