Kriza e banesave në Shkup: Çmimet ‘fluturojnë’ mbi 3.000 euro për metër katror, qytetarët në vështirësi

Sigurimi i një kulmi mbi kokë është shndërruar në një sfidë pothuajse të pamundur për banorët e Shkupit. Në disa prej lagjeve më të kërkuara të kryeqytetit, çmimi për metër katror ka thyer çdo rekord, duke kaluar pragun e 3.000 eurove. Kjo situatë ka krijuar një hendek të thellë mes kostove të larta të banimit dhe të ardhurave modeste të familjeve, duke e bërë edhe qiradhënien një barrë të rëndë për buxhetin familjar. Ekspertët e tregut imobiliar vërejnë një rënie të ndjeshme të interesimit për blerje, fenomen ky që sipas tyre, është pasojë direkte e mungesës së strategjive shtetërore. Marjan Dimitriev, drejtor i “B2realstate”, vlerëson se situata në tregun e banimit është alarmante. “Pyetja kryesore që duhet shtruar është: a ka shteti një politikë aktive të banimit? Për fat të keq, përgjigjja është negative”, thekson Dimitriev, duke shtuar se mungesa e një planifikimi të mirëfilltë ka lënë tregun në dorë të pasigurisë. Ankesat e qytetarëve janë të shumta dhe pasqyrojnë një realitet të zymtë. Shumica prej tyre shprehen se pagat dhe pensionet aktuale nuk mbulojnë as shpenzimet bazë, e lëre më të mendojnë për blerjen e një prone. “Çmimet janë në stratosferë dhe nuk përkojnë aspak me vlerën reale. Shteti nuk ushtron asnjë lloj kontrolli”, shprehet një qytetar, ndërsa të tjerë shtojnë se edhe tregu i qirave është bërë i papërballueshëm, ku për një dhomë modeste kërkohen shuma marramendëse prej 200 deri në 250 euro. Të dhënat zyrtare nga Kadastra për tremujorin e tretë të vitit 2026 konfirmojnë rënien e shitjeve për 14 për qind krahasuar me periudhën paraprake, me gjithsej 1.856 banesa të shitura. Përkundrazi, kërkesa për qira është rritur për 45 për qind, ndërsa vlera monetare e tyre është ngjitur për 31 për qind. Në komuna si Karposhi dhe Qendra, çmimet kanë arritur nivele rekord, përkatësisht 3.121 euro dhe 3.160 euro për metër katror. Sipas analistëve, ky trend rritës ka nisur pas periudhës së pandemisë, si pasojë e shtrenjtimit global të materialeve ndërtimore, si hekuri, druri dhe betoni, si dhe rritjes së kostove të derivateve të naftës, faktorë këta që kanë ndikuar drejtpërdrejt në çmimin final të banesave të reja.