Simptomat e heshtura: Shenjat e para që paralajmërojnë praninë e diabetit në trup

Shpesh ekziston ideja e gabuar se shfaqja e diabetit shoqërohet gjithmonë me shqetësime të dukshme, por realiteti klinik tregon të kundërtën. Pjesa më e madhe e personave të rritur që marrin këtë diagnozë nuk shfaqin asnjë shenjë në fazat e para, ndërsa në rastet kur ato manifestohen, janë aq të lehta sa kalojnë lehtësisht pa u vënë re. Më poshtë janë paraqitur katër sinjalet kryesore paralajmëruese që paralajmërojnë fillimin e kësaj gjendjeje shëndetësore. Së pari, lodhja kronike dhe e vazhdueshme që nuk largohet as pas orëve të plota të pushimit përbën një shqetësim madhor. Ky nuk bëhet fjalë thjesht për një ndjenjë të zakonshme përgjumjeje, por për një mungesë totale energjie që mbetet konstante. Shkak për këtë bëhen luhatjet e glukozës në gjak dhe pesha e tepërt, të cilat ndikojnë drejtpërdrejt te funksionimi energjetik dhe kthjelltësia mendore e individit. Së dyti, shfaqja e një etjeje të pazakontë dhe nevoja e shtuar për të urinuar lidhen ngushtë me mënyrën se kaip trupi përpiqet të eliminojë glukozën e tepërt. Kur niveli i sheqerit ngrihet lart, veshkat detyrohen të mbingarkohen për të bërë filtrimin e tij. Në momentin që ato nuk arrijnë ta përballojnë më këtë ritëm, organizmi fillon të dehidratohet përmes humbjes së lëngjeve, duke shkaktuar kështu etje intensive dhe frekuencë më të lartë të urinimit. Së treti, kombinimi paradoksal i urisë së shtuar me rënien e pashpjegueshme në peshë është një tjetër tregues klinik. Kur qelizat nuk përfitojnë dot energjinë e nevojshme nga sheqeri, trupi kërkon më shumë ushqim, ndërkohë që kilogramët bien për shkak të humbjes së kalorive nëpërmjet urinës dhe çrregullimeve të metabolizmit. Së katërti, problemet me shikimin, siç është turbullimi i tij ose ndryshimet e herëpashershme, ndodhin pasi përqendrimi i lartë i sheqerit tërheq lëngje nga pjesë të ndryshme të trupit, duke përfshirë edhe strukturën e syrit. Nëse kjo situatë lihet pas dore dhe nuk trajtohet në kohën e duhur, rrezikohet dëmtimi i enëve të gjakut në sy, gjë që mund të rezultojë në pasoja serioze deri në humbje të pjesshme apo të plotë të shikimit.