Nijazi Halili: Vullneti i qytetarëve është mbi çdo pushtet, historia gjykon veprat dhe jo karriget

Pushteti nuk përbën kurrë një pronë private dhe Shqipëria nuk i përket askujt. Karriget qeverisëse mund të duken të përhershme për ata që qëndrojnë gjatë në to, megjithatë historia dëshmon se asnjë forcë nuk triumfon mbi vullnetin e popullit. Heshtja nuk duhet të ngatërrohet me pajtimin, frika me respektin dhe pozita me madhështinë. Madhështia e një lideri nuk matet nga jetëgjatësia në zyrë, por nga trashëgimia që lë pas: një vend më i drejtë, qytetarë më të lirë dhe institucione më të qëndrueshme. Kur qytetarët ngrihen në protesta, arroganca nuk mund të jetë kurrë përgjigjja e duhur. Në momente kërkimllogarie nuk mjaftojnë fushatat propagandistike, ndërsa kur besimi lëkundet, numërimi i viteve në qeverisje nuk vlen; e rëndësishme është analiza e asaj se çfarë është bërë me besimin e dhënë nga votuesit. Postet zyrtare mund të sigurojnë karrigen, por jo domosdoshmërisht autoritetin moral. Mandati fitohet përmes votës, ndërsa respekti meritohet vetëm me vepra konkrete. Asnjë kryeministër nuk qëndron mbi Shqipërinë dhe asnjë forcë politike nuk mbivendoset mbi interesat e popullit. Pushtetet kalojnë, postet ndryshojnë dhe aleatët largohen, por gjykimi i historisë mbetet i pandryshueshëm. Për këtë arsye, para se të shihen kundërshtarët, duhet kuptuar pse qytetarët zgjedhin të humbasin besimin. Dëgjimi i zërit qytetar dhe vendosja e atdheut para karriges mbeten parime fundamentale. Në momentin që populli humb besimin, asnjë podium nuk mund ta rikthejë atë, dhe kur pushteti mbivendoset mbi qytetarin, udhëheqja zhbën çdo kuptim të saj. Shqipëria mbetet gjithmonë më e madhe se çdo emër i përveçëm, më e rëndësishme se çdo parti dhe më jetëgjatë se çdo strukturë qeverisëse, duke konfirmuar se kur mungon mbështetja popullore, mungon çdo legjitimitet tjetër. Nijazi Halili, studiues i marrëdhënieve ndërkombëtare