Ngricat në Arktik zbulojnë brishtësinë e planit detar të Moskës drejt Kinës

Një flotë cisternash ruse që ndodhen nën sanksione ndërkombëtare mbeti e bllokuar gjatë muajit korrik, afërsisht 1.300 kilometra në veri të Rrethit Arktik, duke u detyruar të përballet me një pritje të gjatë në ujërat e ngrira të skajit verior të globit. Për t'u dalë në ndihmë atyre iu deshën disa ditë lundrimi dy anijeve akullthyese me fuqi bërthamore. Këto mjete lundruese ngecën në Ngushticën e Vilkitskit, një kalim detar me një gjerësi prej 55 kilometrash që shtrihet mes bregdetit të Siberisë veriore dhe ishullit Bolshevik, i cili përbën një nyje kyçe në Rrugën Veriore Detare të Rusisë që çon drejt Kinës. Kremlini ka derdhur investime të konsiderueshme me shpresën se shkrirja e akullit në Arktik do të hapë një korridor të kalueshëm, i cili ndodhet në një zonë më të sigurt nga sulmet e dronëve ukrainas dhe nga ndërhyrjet e mundshme të flotave detare evropiane ndaj anijeve të ashtuquajtura të flotës në hije. Gjatë këtij viti, eksportet ruse të naftës bruto dhe të gazit të lëngshëm natyror përmes kësaj rruge shënuan nivele rekord. Megjithatë, siç dëshmon ky incident i bllokimit të trafikut detar, lundrimi në këto gjerësi gjeografike mbetet një sfidë e vazhdueshme. “Ky është një ilustrim i qartë i mesazhit tonë kryesor: zvogëlimi i sasisë së akullit nuk sjell domosdoshmërisht një lundrim më të thjeshtë”, u shpreh Ksenia Vakhrusheva, drejtuese e projektit për Arktikun në organizatën mjedisore Bellona me seli në Lituani. Ajo shtoi se kur akulli shkrihet, masat e shkëputura pluskojnë dhe shpesh grumbullohen në zona specifike, veçanërisht në ngushtica, duke bërë që anijet që nuk zotërojnë klasifikimin e përshtatshëm për lundrim në akull të mos mund të kalojnë. Vakhrusheva iu referua certifikimit që dëshmon aftësinë e një anijeje për të përballuar kushtet e akullit detar. Mungesa e këtyre mjeteve të specializuara në flotën ruse mbetet një ndër pengesat kryesore për zhvillimin e këtij korridori detar, pavarësisht pohimeve optimiste të presidentit Vladimir Putin dhe autoriteteve të tjera ruse. Muajin e kaluar, gjatë ceremonisë së përurimit të projektit kryesor të naftës Vostok Oil në Gadishullin Tajmir, në jug të Ngushticës së Vilkitskit, Putin e cilësoi këtë rrugë si një arterie të besueshme dhe të sigurt drejt tregjeve globale në kushtet aktuale sfiduese gjeopolitike. Kreu i shtetit rus deklaroi se gjatë vitit 2025 përgjatë kësaj rruge janë transportuar 37 milionë tonë mallra, ndonëse jo në të gjithë gjatësinë e saj, duke parashikuar një dyfishim të këtij vëllimi deri në vitin 2030. Që nga viti 2019, zyrtarët e lartë në Moskë janë përpjekur të arrijnë objektivin e vendosur prej 80 milionë tonësh brenda vitit 2024. Këto tregues dëshmojnë për një realitet shumë më kompleks rreth këtij projekti detar. Në fund të muajit të kaluar, Qendra për Logjistikën e Veriut të Largët, e cila mbështetet nga Norvegjia, bëri të ditur se Rusia kishte transportuar rreth 2 milionë tonë ngarkesa, kryesisht naftë bruto ose rreth 15 milionë fuçi, përgjatë gjithë rrugës drejt Kinës dhe tregjeve të tjera aziatike, kryesisht nisur nga porti i Murmanskut në Detin Barent. Të dhënat nga tregtarët dhe sektori i transportit detar tregojnë se deri në mesin e tetorit kjo shifër u rrit në afro 20 milionë fuçi, duke shënuar një rritje prej 50 për qind krahasuar me vitin 2025. Megjithatë, kjo sasi përbën vetëm rreth 1 për qind të totalit të eksporteve ruse të naftës që transportohen përmes rrugëve detare.