Zbulim i jashtëzakonshëm në oqean: Mbi 1500 lloje bakteresh identifikohen brenda anijeve të mbytura të Luftës së Dytë Botërore

Në thellësi të oqeanit, brenda skeleteve të anijeve të mbytura gjatë konfliktit global të Luftës së Dytë Botërore, hulumtuesit kanë bërë një gjetje krejtësisht të papritur. Karburanti, i cili ka depërtuar ngadalë për dekada të tëra nga rezervuarët e konsumuar nga ndryshku, është shndërruar në një habitat ideal për koloni mikroorganizmash që ushqehen pikërisht me këto substanca tejet toksike hidrokarbure. Ky zbulim novator hap rrugën për krijimin e teknologjive dhe metodologjive të reja që mund të shërbejnë për pastrimin e ndotjeve historike, të cilat prej kohësh përbëjnë një kërcënim serioz për ekuilibrin e ekosistemeve detare. Laguna Chuuk në Mikronezi përfaqëson një nga varrezat detare më të mëdha dhe më të njohura në shkallë globale. Dikur një bazë strategjike ushtarake e forcave detare japoneze, e pagëzuar si Atoli Truk, kjo zonë u shkatërrua plotësisht gjatë një bombardimi ajror amerikan që u ndërmarr në vitin 1944. Aktualisht, dhjetëra mjetarë lundrues të shkatërruar prehen në fund të kësaj lagune, duke mbajtur brenda tyre afërsisht 200 mijë tonë naftë. Teksa strukturat e çelikut vazhdojnë të dobësohen nga koha, lënda djegëse rrjedh pa ndërprerje dhe dëmton mjedisin, duke rrezikuar drejtpërdrejt zonat e pasura të peshkimit dhe habitatet e ndjeshme detare. Një grup ekspertësh shkencorë, nën drejtimin e mikrobiologut Awei Bainivalu nga Universiteti i Paqësorit Jugor, ndërmori një nismë për të analizuar përbërjen e saktë të karburantit që ka mbetur i bllokuar në këto rrënoja për gati një shekull. Hulumtuesit u përqendruan te dy anije ushtarake japoneze: te cisterna Shinkoku Maru, ku vërehet rrjedhje e naftës me densitet mesatar, dhe te Kiyosumi Maru, dikur anije për transportin e pasagjerëve dhe mallrave, nga e cila rrjedh karburant me densitet më të lartë. Ekipi grumbulloi mostra të lëndës djegëse nga të dyja anijet, si dhe nga zona e takimit ndërmjet naftës dhe ujit të detit pranë cisternës Shinkoku Maru. Përpunimet në laborator vërtetuan se karburantet përmbajnë një përzierje komplekse hidrokarburesh të naftës, ku përfshihen edhe elementë të njohur për shkallën e lartë të toksicitetit. Megjithatë, analizat biologjike sollën në dritë një realitet të papritur, duke identifikuar më shumë se 1 500 lloje të ndryshme bakteresh. Mes tyre spikasin përfaqësues të gjinive Ralstonia, Sphingomonas dhe Corynebacterium, kategori që përfshijnë lloje të njohura për kapacitetin e tyre për të përpunuar dhe zbërthyer hidrokarburet e naftës, duke i shfrytëzuar ato si burim parësor energjie. "Pavarësisht natyrës toksike të këtyre hidrokarbureve, si vetë nafta ashtu edhe zona e ndërfaqes mes ujit të detit dhe naftës strehojnë një bashkësi komplekse dhe të larmishme bakteriale", kanë deklaruar autorët e studimit në punimin e tyre shkencor. Ata vënë në dukje se prania e substancave toksike të lidhura me hidrokarburet dëshmon për një komunitet mikroorganizmash që është përshtatur si pasojë e një ekspozimi afatgjatë ndaj këtij mjedisi të ndotur. Për momentin, shkencëtarët kanë konfirmuar vetëm ekzistencën e këtyre baktereve dhe nuk kanë nisur ende hulumtimet për të verifikuar nëse ato po i zbërthejnë në mënyrë aktive hidrokarburet brenda rrënojave. Sidoqoftë, një tregues i fortë mbështet hipotezën se ky proces është pikërisht duke ndodhur. Struktura e bashkësisë bakteriale në zonën e kontaktit mes vajit dhe ujit rezultoi e ndryshme nga ajo që mbijeton ekskluzivisht brenda vetë naftës. Ky ndryshim tregon se mikrobe të caktuara lulëzojnë në këto kushte për shkaqe specifike, ku një prej tyre mund të jetë pikërisht aftësia metabolike për të tretur hidrokarburet. Nëse kjo hipotezë vërtetohet shkencërisht, ky zbulim mund të ofrojë një zgjidhje përfundimtare për sfidën e ndotjeve historike të mjedisit detar. "Rezultatet tona vërtetojnë se karburantet e mbetura në mjetet e mbytura të Luftës së Dytë Botërore funksionojnë si rezervuarë natyrorë të baktereve që shkatërrojnë hidrokarburet", përfundojnë autorët e këtij studimi, i cili është publikuar në revistën prestigjioze 'Buletini i ndotjes detare'.