Thirrje për bashkim: Rinia studentore përballë sfidës historike dhe kauzës mbarëkombëtare

Përleshja e kauzave të protestave studentore përfaqëson një fitore thelbësisht kombëtare, e cila mishëron të vërtetën, drejtësinë, lirinë dhe demokracinë. Ky angazhim ngrihet si një mburojë kundër korrupsionit, hajdutërisë dhe tradhtisë, duke sjellë ndarjen, ndëshkimin dhe shpalljen “non grata” të politikës së tranzicionit dhe komunizmit, si dhe duke kërkuar një vetting gjithëpërmasor dhe pastrim të skenës politike. Në këtë kuptim, triumfi i këtyre aspiratave shënon njëkohësisht triumfin e vetë kombit. Në historinë e shqiptarëve mungonte deri më sot një lëvizje gjithëpërfshirëse mbarëkombëtare e drejtuar nga rinia studentore, e cila tashmë, pas 142 ditësh rezistence, po gëzon edhe mbështetjen e hapur të akademikëve, artistëve dhe intelektualëve. Sulmet brutale që po u bëhen të rinjve nga policia, Partia Socialiste e Shqipërisë, mediat dhe vetë kryeministri – i cili tanimë përfaqëson vetëm interesat e socialistëve – dëshmojnë një ngërç të thellë moral. Kur nxënësit, fëmijët dhe studentët të refuzojnë dhe të shpallin “non grata”, atëherë vetë Partia Socialiste rrezikon të mbulohet nga turpi dhe të hidhet jashtë faqeve të historisë. Ndërkohë, shtrohet pyetja për opinionin publik që mbetet indiferent: pse nuk ngrihen në protestë ata që vazhdojnë të ankohen për largimin e fëmijëve të tyre jashtë atdheut? Prindërit që kërkojnë mbështetje financiare në euro për ilaçe, drita e ujë, shpesh zgjedhin të heshtin në vend që të luftojnë për kthimin e fëmijëve të tyre pranë vatrës familjare. Edhe diaspora, e cila dikur u mobilizua gjatë muajve të verës, pyetet se ku gjendet tani, ndërkohë që prej shtatë ditësh rinia dhe vëllezërit e motrat e tyre po përballen me terrorin dhe dhunën. Sa i takon Kosovës, është e rëndësishme të mos harrohet kurrë mikpritja vëllazërore që shqiptarët e Shqipërisë ofruan gjatë luftës. Nëse mungon mbështetja për këto protesta, të paktën duhet shmangur çdo deklaratë kundër tyre që mund të nxisë përçarje dhe të dobësojë unitetin kombëtar. Ata në Kosovë që dalin kundër këtyre protestave janë kryesisht individë të dëbuar nga pushteti për shkak të korrupsionit, të cilët kanë votuar Gjykatën Speciale dhe sot akuzojnë Albin Kurtin për vendimet e saj, ndonëse ai ka qenë kategorikisht kundër themelimit të kësaj gjykate. Gjithashtu, hedhja e akuzave të pabazuara se Kurti gjoja dirigjon protestat studentore në Shqipëri vjen nga qarqe që shërbejnë si mercenarë të kryeministrit Edi Rama, duke përfshirë edhe ish-drejtoreshën e SHISH-it të Shqipërisë. Këta aktorë, të njohur nga opinioni për kaluarën e tyre, vazhdojnë të sulmojnë protestuesit, ndërkohë që minimumi që mund të bëjnë është të tregojnë keqardhje për dhunën policore ndaj të rinjve. Është e qartë për mbarë opinionin shqiptar se ky kryeministër ka dështuar në mënyrë të pariparueshme, ndërsa faturën e këtij dështimi do ta paguajnë shtrenjtë qytetarët. Është e pakuptimtë se si një drejtues zgjedh të mbajë me çdo kusht karrigen e pushtetit, duke e zhytur vendin në katastrofë, në vend që të japë dorëheqjen përballë një krize të tillë.