Analizë: Pse protestat në Shqipëri fitojnë kuptim vetëm përmes çmontimit të plotë të mbetjeve komuniste

Protestat në Shqipëri mund të konsiderohen si një lëvizje e mirëfilltë dhe reale vetëm nëse arrijnë të shfarosin përfundimisht çdo trashëgimi, metodë dhe praktikë që ka mbijetuar nga sistemi komunist deri në ditët e sotme. Njëkohësisht, këto tubime duhet të kenë si qëllim largimin përgjithmonë nga pushteti të udhëheqësve autoritarë, të cilët e drejtojnë shtetin përmes qeverisjes së korruptuar dhe veprimeve me natyrë kriminale. Në këtë grup bën pjesë edhe Kryeministri aktual i vendit, Edi Rama, së bashku me rrethin e tij politik që e pason në pushtet. Përballë kësaj situate, kreu i ekzekutivit ka vetëm dy rrugë: ose të japë dorëheqjen, ose të rrëzohet si pasojë e drejtpërdrejtë e presionit popullor. Qëndrimi i gjatë i liderëve politikë në krye të shtetit nuk duhet toleruar në asnjë mënyrë, pasi kjo përbën një rrugëhyrje të sigurt drejt autoritarizmit dhe diktaturës. Rrëzimi i komunizmit ishte misioni kryesor i revolucionit në fund të viteve '80, një objektiv që kombi gjerman e realizoi në mënyrë efektive, të saktë dhe pa bërë asnjë lloj kompromisi. Gjermanët e çmontuan në themel komunizmin brenda territorit të tyre në Gjermaninë Lindore, e cila kishte qenë e pushtuar nga ish-BSRS-ja pas Luftës së Dytë Botërore. Ata realizuan një revolucion autentik antikomunist, duke dërguar sinjalin se kishte ardhur koha që ky regjim të merrte fund kudo në botë. Në këtë mënyrë, kombi gjerman shërbeu si një frymëzim dhe udhërrëfyes i rëndësishëm, duke dëshmuar se si arrihet eliminimi përfundimtar i së keqes më të madhe të njerëzimit. Megjithatë, këto orientime nuk u morën parasysh siç duhet nga të ashtuquajturit demokratë apo revolucionarë antikomunistë, të cilët dështuan ta çonin deri në fund misionin e ndryshimit. Në vend të reformave të thella dhe thelbësore, ata ndërmorën vetëm ndryshime kozmetike dhe formale. Edhe pse udhëheqësit kryesorë të sistemit të vjetër u larguan, pushteti në këto vende kaloi thjesht tek fëmijët, nipërit dhe mbesat e vetë komunistëve. Për pasojë, këta liderë të rinj nuk shfaqën asnjë interes për të qeverisur në linjë me parimet liberale dhe demokratike; përkundrazi, ata vazhduan të ushtronin pushtetin duke përdorur të njëjtat modele të trashëguara nga prindërit dhe gjyshërit e tyre. Prandaj, objektivi kryesor i protestave të fundit në Shqipëri duhet të jetë përmbyllja e revolucionit antikomunist të mbetur përgjysmë në fillim të viteve '90, dhe jo të kufizohet vetëm tek kërkesat e nxënësve e studentëve për kushte më të mira apo standarde më të larta akademike.