Nga lavdia evropiane në ankthin e mbijetesës: Si u katandis Valencia në buzë të greminës

Dikur një prej forcave më të frikshme të kontinentit të vjetër, Valencia pokalon nëpër një krizë të thellë institucionale dhe sportive. Dikur skuadra që në fillimin e viteve 2000 arriti dy herë radhazi në ndeshjen madhore për trofeun e Ligës së Kampionëve, sot zhvillon një betejë të ashpër për të siguruar qëndrimin në elitën e futbollit spanjoll, ndërkohë që zemërimi i mbështetësve ndaj pronarit Peter Lim ka shënuar kulmin. Kjo situatë alarmante u bë edhe më e qartë pas disfatës së rëndë 5-0 përballë Barcelonës më 6 shtator. Që nga ajo ndeshje, skuadra ka regjistruar dy humbje, dy barazime dhe vetëm një fitore, duke u pozicionuar në vendin e 19-të të renditjes me vetëm 6 pikë në llogarinë e saj. Gjatë kësaj periudhe të vështirë, mesfushori Rodri u kap nga lentet e kamerave duke komentuar se ekipi ishte shfaqur tejet i pafuqishëm dhe nuk kishte arritur dot të kalonte as gjysmën e fushës. Futbollisti më vonë kërkoi ndjesë publike, duke shpjeguar se deklarata e tij ishte thjesht një reflektim emocional i asaj që po ndodhte në fushë dhe jo një përpjekje për të ulur vlerat e klubit. Megjithatë, pas fjalëve të tij fshihet një realitet i hidhur, pasi Valencia në këtë periudhë po shfaqet dukshëm nën nivelin e saj të zakonshëm. Periudha e artë kur Valencia i trembte gjigantët evropianë Faza e lavdishme e kësaj skuadre nisi në mbyllje të viteve '90, kohë kur trajneri Claudio Ranieri formoi një grup tejet konkurrues, ku bënin pjesë emra të shquar si Gaizka Mendieta, Claudio López dhe Miguel Ángel Angulo. Klubi fitoi Kupën e Mbretit në vitin 1999, ndërsa një vit më vonë, nën udhëheqjen e teknikut Héctor Cúper, arriti deri në finalen e Ligës së Kampionëve, ku u mposht 3-0 nga Real Madridi. Për më tepër, në edicionin 2000/01, Valencia u shfaq sërish në finalen e kompeticionit më të rëndësishëm evropian, kësaj radhe përballë gjermanëve të Bayern Munichut. Pas një barazimi 1-1 gjatë kohës së rregullt, skuadra nga Spanja u mposht dramatikisht 5-4 pas ekzekutimit të penalltive, duke pësuar një tjetër disfatë të dhimbshme në prag të lavdisë. Megjithatë, ambiciet e klubit nuk u shuan me kaq. Me ardhjen e Rafael Benítez në pankinë, Valencia u shpall kampione e La Ligës në dy sezone (2001/02 dhe 2003/04), kurse në vitin 2004 ngriti lart edhe trofeun e Kupës UEFA, pas triumfit ndaj Marseille në finale. Gjatë atyre viteve, skuadra shquhej për një organizim të shkëlqyer, identitet të fortë loje dhe aftësi të spikatura për t'i bërë ballë çdo rivali në Spanjë dhe Evropë. Era e Peter Lim dhe ftohja e marrëdhënieve me tifozët Në vitin 2014, investitori nga Singapori, Peter Lim, bleu aksionet kryesore të klubit, duke rikthyer shpresat e tifozëve se Valencia do të kthehej sërish në majat e futbollit evropian. Edhe pse në vitin 2019 ekipi fitoi sërish Kupën e Mbretit dhe siguroi biletën për në Ligën e Kampionëve, shkarkimi i papritur i trajnerit Marcelino dhe largimi i drejtorit sportiv Mateu Alemany nxitën një valë të madhe pakënaqësie te mbështetësit. Që prej atij momenti, kritikat ndaj pronësisë janë shtuar ndjeshëm. Tifozët e fajësojnë Lim për mungesën e një vizioni afatgjatë sportiv, ndërsa klubi ka humbur gradualisht peshën e dikurshme në futbollin spanjoll. Ndër zërat më kritikë kundër drejtimit aktual është edhe ish-portieri legjendar i skuadrës, Santiago Cañizares. Ai ka tërhequr vëmendjen te kontrasti i madh mes potencialit të vërtetë të klubit dhe situatës aktuale, duke shtuar se Valencia gëzon ende një mbështetje masive dhe të jashtëzakonshme nga tifozët e saj, pavarësisht rezultateve zhgënjyese. Një rënie e lirë që rrezikon të shndërrohet në dramë Sipas vlerësimeve të mediave të njohura sportive, Valencia u fut në periudhën e ndeshjeve të kombëtareve duke rrezikuar seriozisht rënien nga kategoria, një nga skenarët më të errët në historinë moderne të këtij institucioni sportiv, pozitë në të cilën vazhdon të gjendet edhe tani. Për një pjesë të madhe të tifozëve, kjo krizë është bërë aq shqetësuese sa largimi i Peter Lim duket po aq jetik sa vetë mbijetesa në elitë. Ky është një kontrast tronditës për një klub që dikur garonte me sukses ndaj Barcelonës dhe Real Madridit, luante në ndeshjet përfundimtare të Ligës së Kampionëve dhe ngrinte trofe ndërkombëtare. Sot, Valencia nuk po luan vetëm për pikët në fushë, por edhe për të rimëkëmbur besimin e humbur të tifozëve dhe për të gjetur një rrugëdalje të sigurt drejt së ardhmes.