Rrëfimi i Stefano Tacconit: Si e pagoi Gianni Agnelli gjysmën e gjobës sime për shkak të Berlusconit

Ish-portieri legjendar i Juventusit, Stefano Tacconi, ka hedhur në treg autobiografinë e tij të re të titulluar “L’arte di parare” (Arti i pritjes), ku sjell për lexuesit rrëfime të ndryshme nga jeta e tij, përfshirë edhe betejën e vështirë me aneurizmën e rëndë që e preku më 23 prill 2022. Pavarësisht peripecive shëndetësore që ka kaluar, Tacconi bën të ditur se nuk e ka humbur temperamentin e tij energjik dhe rebel, duke pohuar se pavarësisht këshillave që merr sot, ai mbetet po i njëjti njeri i prapë. Vëllimi autobiografik nis me kujtimet e fëmijërisë në Ponte Felcino dhe figurën e nënës së tij, Giannina. Më tej, Tacconi ndalet te momentet më të spikatura të karrierës si futbollist, duke përmodur premtimin e dhënë babait se një ditë do të arrinte të luante në një finale të Kupës së Kampionëve, si dhe pritjen vendimtare të dy penalltive në Kupën Interkontinentale, një çast kur ishte i bindur se do të shndërrohej në protagonist pas anulimit të golit të Michel Platinit. Në librin e tij, ai sjell ndërmend edhe dy data që kanë lënë gjurmë të pashlyeshme: 23 nëntorin 1980, kohën e tërmetit shkatërrues në Irpinia, ku ndihmat vonuan dhe banorët u detyruan të gërmonin me duart e tyre për të nxjerrë të mbijetuarit, si dhe 29 majin 1985, ditën e errët të tragjedisë së Heysel. Lidhur me ngjarjen tragjike të Heysel, ish-portieri zbulon se Michel Platini ishte aq i tronditur sa donte t'i jepte fund karrierës, megjithatë ai shpreh bindjen se vendimi për të zhvilluar ndeshjen kontribuoi në shmangien e viktimave të tjera. Ai kujton gjithashtu takimin e vitit të kaluar me futbollistët kampionë të vitit ’85, gjatë të cilit Platini u habit se si ia kishin dalë mbanë të fitonin. Tacconi sqaron gjithashtu natyrën e marrëdhënies së tij me Walter Zengën gjatë Kampionatit Botëror “Italia ’90”, duke hedhur poshtë zërat për armiqësi dhe duke nënvizuar se ata gëzonin një raport shumë të mirë, madje merreshin vesh paraprakisht për deklaratat që do t'u jepnin gazetarëve. Një nga anekdotat më interesante përfshin Bonipertin, i cili e kishte gjobitur me 10 milionë lireta për një batutë të drejtuar ndaj Silvio Berlusconit, i cili po bënte prova për t'u larguar nga Milanello; megjithatë, avokati Gianni Agnelli ndërhyri duke paguar gjysmën e kësaj vlere. Një histori tjetër ka të bëjë me gjobën e vetme në karrierë të Gaetano Scirea-s, i cili u vonua në stërvitje pasi Tacconi kishte harruar ta merrte, duke e detyruar këtë të fundit të paguante i vetëm të gjithë gjobën. Në fund të rrëfimit, Tacconi ndan vizionin e tij për të ardhmen e bardhezinjve, duke dhënë sugjerimin se marrja e drejtimit të klubit nga Alessandro Del Piero në postin e presidentit do të përbënte lëvizjen më të mirë të mundshme.